ebnfernas

Archive for Marzec 2011|Monthly archive page

Rys historyczny rozwoju bankowości islamskiej

In Uncategorized on Marzec 29, 2011 at 09:58

Idea finansów islamskich sięga VII w. n. e., chociaż jej odrodzenie w czasach współczesnych nastąpiło stosunkowo niedawno. „Nowoczesne finanse islamskie” miały swój początek w latach 60-tych XX w. Były wówczas postrzegane jako zjawisko spektakularne ale również niejednorodne[1]. Można wyróżnić dwa ważne  okresy w ewolucji współczesnych finansów islamskich:

1) Od drugiej połowy lat 50-tych do końca lat 70-tych (obejmujące narodziny tego zjawiska)

oraz

2) Od początku lat 80-tych do dziś (obejmujące jego rozwój).

Narodziny współczesnych finansów islamskich (od lat 50-tych do 70-tych XX w.)

Od początku lat 50-tych XX w. niewielka grupa naukowców i myślicieli islamskich zastanawiała się nad stworzeniem teoretycznych podstaw systemu finansowego, stanowiącego alternatywę wobec systemu tradycyjnego i będącego jednocześnie zgodnym z naukami Koranu. Kilka lat później idea ta została zrealizowana poprzez założenie:

– Funduszu Pielgrzymkowego w Malezji w 1956 r. (Tabung Haji), oraz

– Egipskiego Towarzystwa Oszczędnościowego w Mit Chmar w 1963 r.

Już te dwie pierwsze islamskie instytucje finansowe pokazują swoistą niejednorodność, charakteryzującą sektor islamski do dziś. Pomimo, że cel ich założenia był podobny (stworzenie ludności wykluczonej z systemu bankowego warunków finansowych umożliwiających rozwój i nie stojących w sprzeczności z zasadami islamu), to podejmowały one różne formy działania. Fundusz Pielgrzymkowy, zainicjowany i finansowany przez malezyjskie władze publiczne, inwestował kapitał pochodzący z wielu drobnych depozytów oszczędnościowych w duże przedsięwzięcia przemysłowe, rolne i budowlane. Rozwojowi tej instytucji towarzyszyło rozbudowane prawodawstwo oraz szeroko zakrojona autonomia w podejmowaniu decyzji. Z kolei Egipskie Towarzystwo Oszczędnościowe, powstałe z inicjatywy prywatnej (jego założycielem był Achmed al Najjar uważany za „ojca bankowości islamskiej”) inwestowało zebrane oszczędności głównie w małe przedsięwzięcia lokalne, związane przeważnie z rolnictwem północnego Egiptu[2]. Depozyty finansowały kredyty, udzielane na zasadzie udziału w zyskach i stratach. Do banku zaczęły napływać pieniądze „spod poduszki”, które służyły finansowaniu małych przedsiębiorstw oraz handlu[3]. Wbrew początkowej idei, w myśl której bank ten miał przyciągać ludność wiejską, odseparowaną od usług finansowych albo ze względu na brak zaufania do instytucji finansowych, albo ze względu na brak takich instytucji w ich najbliższym otoczeniu, Egipskie Towarzystwo Oszczędnościowe zgromadziło większość społeczeństwa kraju[4]. W późniejszym okresie, instytucja ta została upaństwowiona i połączyła się z Bankiem Oszczędnościowym w Nasser.

Przez długi czas bank islamski traktowany był jako swoistego rodzaju eksperyment. Dopiero w połowie lat siedemdziesiątych, islamskie instytucje finansowe zaczęły pojawiać się w wielu krajach muzułmańskich. Wskazuje się na pewien czynnik, który miał wpływ na to zjawisko. Mianowicie, lata siedemdziesiąte to okres dwóch szoków naftowych, których konsekwencją był odpływ pieniędzy z krajów konsumujących do krajów produkujących „czarne złoto” (a więc przede wszystkim krajów muzułmańskich). Przyczyniło się to do wzrostu dochodu per capita w tych ostatnich, co skłoniło wielu ich obywateli do szukania alternatywnych form oszczędzania i inwestowania, zgodnych z zasadami islamu. Ponadto, drugi szok naftowy wiązał się z rewolucją irańską i powstaniem pierwszej republiki islamskiej, co odnowiło praktykę religijną wielu muzułmanów. Trend ten przeniósł się na wiele innych krajów, w których zaczęły powstawać instytucje finansowe, oferujące produkty zgodne z naukami islamu. Niektóre islamskie instytucje finansowe, powstałe w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku, przetrwały do dziś (np. Fundusz Pielgrzymkowy w Malezji czy Islamski Bank Rozwoju- IDB), a niektóre ogłosiły upadłość (Bank Kredytu i Handlu Międzynarodowego- BCCI zlikwidowany w 1991 r.)[5].

W połowie lat 70-tych rozpoczęły się wzmożone analizy i badania prowadzone przez ekonomistów zachodnich w celu sprawdzenia możliwości funkcjonowania systemu finansowego działającego bez odsetek. Wnioski, które zostały sformułowane przez nich w tym czasie można przedstawić następująco:

– Zerowa stopa procentowa oznacza nieskończenie wysoki popyt na fundusze pożyczkowe oraz zerową ich podaż;

– System działający bez odsetek nie jest zdolny zapewnić równowagi pomiędzy popytem a podażą funduszy pożyczkowych;

– Zerowa stopa procentowa oznacza zerowy poziom oszczędności;

– Zerowy poziom oszczędności skutkuje brakiem inwestycji i zahamowaniem wzrostu gospodarczego;

– Dopóki instrumenty zarządzania płynnością nie mogą funkcjonować bez z góry określonej stałej stopy procentowej, prowadzenie polityki pieniężnej jest niemożliwe;

– W krajach, które przyjmą system finansowy działający bez odsetek dojdzie do jednokierunkowego odpływu kapitału[6].

Wymienione wyżej tezy zostały diametralnie zmienione po przeprowadzeniu szeregu badań w oparciu o współczesne teorie finansowe i gospodarcze w połowie lat 80-tych.

 Jeszcze w latach 50-tych i 60-tych L. Metzger z Uniwersytetu w Chicago zaproponował alternatywny system bankowy, w którym kontrakty  bazują na udziale w kapitale bardziej niż na długu i w którym nominalna wartość pasywów nie jest zagwarantowana, ale ściśle wiąże się z nominalną wartością aktywów. Metzger pokazał, że tego typu system nie charakteryzuje się taką niestabilnością jak konwencjonalny system bankowy. Dwadzieścia lat później M. Khan pokazał podobieństwo modelu zaproponowanego przez L. Metzgera do modelu finansów islamskich. Używając bazowego modelu Metzgera, Khan pokazał, że system finansów islamskich jest bardziej stabilny niż system konwencjonalny.

 

Rozwój współczesnych finansów islamskich (od lat 80-tych do dziś)

Lata 80-te i 90-te XX wieku były okresem wyraźnego wzrostu ilości i znaczenia islamskich instytucji finansowych. Przyczyniły się do tego zmiany zachodzące w globalnym środowisku ekonomicznym, do których zalicza się:

– zmianę struktury oraz spadek dochodów dużych instytucji kredytowych;

– tendencję do liberalizacji i deregulacji procesów gospodarczych w ujęciu globalnym;

– postęp w dziedzinie inżynierii finansowej.

Wszystkie te zjawiska sprzyjały rozwojowi alternatywnych instrumentów finansowych, w tym instrumentów zgodnych z naukami islamu.

Lata 80-te i 90-te to okres głębokich zmian zachodzących w obrębie funkcjonowania i organizacji islamskich instytucji finansowych, które zaczęły rozwijać się w sposób bardzo zróżnicowany i zdecentralizowany, pojawiając się na całym świecie. Przyczyniły się do tego badania prowadzone przez zachodnich naukowców, które zmieniły dotychczasowe poglądy na temat funkcjonowania systemu finansowego  działającego bez odsetek. Badanie te przeprowadzone począwszy od 1988 r. dowiodły, że:

– Współczesny system finansowy może funkcjonować bez nominalnej stałej stopy procentowej określonej ex ante; Żadna zadowalająca teoria nie wyjaśnia potrzeby stosowania nominalnej stopy procentowej określonej ex ante;

– Zaniechanie określania nominalnej stałej stopy procentowej ex ante ( i wykluczenie przez to instrumentów dłużnych) nie oznacza braku możliwości czerpania zysku z kapitału;

– Stopa zwrotu z kapitału jest określona ex post i zależy od stopy zwrotu z danego przedsięwzięcia, w które zainwestowano kapitał;

– Oczekiwana stopa zwrotu wpływa na poziom oszczędności, dlatego teza mówiąca o tym, że w przypadku eliminacji stopy procentowej określonej ex ante oszczędności i inwestycje osiągną poziom zerowy, jest nieprawdziwa;

– System działający bez określania nominalnej stałej stopy procentowej ex ante może przyczynić się do osiągnięcia dodatniego wzrostu gospodarczego;

– W makroekonomicznym modelu gospodarki otwartej funkcjonującej bez stałej stopy procentowej określanej ex ante, ale wykazującej pozytywny zwrot z inwestycji określony ex post, teza o jednokierunkowym odpływie kapitału nie jest prawdziwa.

Od wczesnych lat 90-tych było już jasne, że islamski system finansowy nie tylko jest teoretycznie spójny ale również bardzo dobrze funkcjonuje w praktyce. Dowodem na to jest szybki rozwój finansów islamskich w latach 90-tych.

Faza narodzin współczesnych finansów islamskich cechowała się niewielką ilością instytucji działających głównie w Arabii Saudyjskiej, Egipcie i Pakistanie. W kolejnej fazie (rozwoju współczesnych finansów islamskich) powstało wiele nowych instytucji w kolejnych państwach (m.in. w Azji Południowo- Wschodniej i Europie Zachodniej). Finanse islamskie zmieniły w tym czasie również obszar swojego działania. Z początkowej działalności czysto bankowej przeszły do zarządzania funduszami przedsiębiorstw i działalności ubezpieczeniowej[7].

Rozwój bankowości islamskiej na początku lat 80-tych był silnie związany z koncepcją kontraktu finansowego murabaha, opartego na marży. Korzyścią dla przedsiębiorcy wynikającą z tego kontraktu była możliwość nabycia określonego dobra za pośrednictwem banku, który do ceny danego dobra doliczał określoną marżę i sprzedawał je klientowi. Zapłata mogła być odroczona w czasie. Warty podkreślenia jest fakt, że kontrakt murabaha kreuje dług, ale w porównaniu do finansowania opartego na udziale w zyskach  i stratach, jest o wiele bezpieczniejszy dla banku. W przeciągu kilku lat, kontrakt murabaha stał się najpopularniejszą formą finansowania, stosowaną przez banki islamskie, spychając na dalszy plan finansowanie oparte  na udziale w zyskach i stratach (stanowiło ono wówczas niespełna 10% wszystkich operacji banków islamskich). To właśnie kontrakt murabaha stał się przyczyną rozwoju finansów islamskich w nadchodzących latach.

W latach 90-tych, islamskie instytucje finansowe powstały m.in. w krajach Zatoki Perskiej, takich jak Bahrajn, Katar i Zjednoczone Emiraty Arabskie. Wraz z rozwojem islamskich instytucji finansowych na całym świecie i rosnącą wartością funduszy, którymi zarządzały, na rynek weszli również międzynarodowi gracze finansowi.

Na rozwój finansów islamskich po 2000 r. wpływ miały dwa główne czynniki:

– przepływ kapitału właścicieli muzułmańskich z krajów zachodnich do państw rodzimych, oraz

– znaczący wzrost oszczędności w krajach Bliskiego Wschodu.

Procesy te przyczyniły się do wzrostu wskaźnika PKB per capita w krajach muzułmańskich, a szczególnie w krajach eksportujących ropę naftową. Wzrost zamożności społeczeństwa muzułmańskiego skutkowało z kolei większym zainteresowaniem  alternatywnymi formami inwestowania i oszczędzania, zgodnymi z zasadami islamu.

 Autor: Adelina D.


[1] O. Pastré, K. Gecheva La Finance Islamique à la Croisée des Chemins ; “Revue d’Economie Financière”; s.199.

[2] Jak wyżej s. 199-200.

[3] S. Heffernan Nowoczesna bankowość; Wyd. Nauk. PWN, Warszawa 2007; s. 398.

[4] M. Akacem and L. Gilliam Principles of Islamic Banking: Debt versus Equity Financing; “Middle East Policy”; Vol.IX, nr 1., 2002; 136.

[5] O. Pastré, K. Gecheva ; op.cit. ; s.200.

[6] H. Van Greuning, Z. Iqbal Risk analysis for Islamic Banks; The World Bank, Washington; 2008; s. 10.

[7]  O. Pastré, K. Gecheva; op.cit.;s. 200-201.

Reklamy

Sny

In Uncategorized on Marzec 24, 2011 at 15:06

Bismillahir rahmanir raheem

„Czy są jednakowi – niewidomy i widzący jasno? Albo czy ciemności i światło są jednakowe?”

(Qur’an: al-Ra’ad; 13:16)

„Niewidomy nie jest równy temu, który widzi; ani ciemność i światło”

(Qur’an: al-Fatir; 35:19-20)

Sny to widzenia, obrazy, projekcje, które śnimy. Mają one różne znaczenia i kategorie,  nie wszystkie sny są błogosławieństwem od Allaha, zaś te które nim są, to sny dobre i prawdziwe – są znane jako al-baszarat.

Dobre i prawdziwe sny są jedną częścią z czterdziestu-sześciu cech proroctwa (Bukhari).

Każdy miewa sny, sny przyjemne i nieprzyjemne, takie które nam sprawiają przyjemność i takie które napawają nas strachem, są też takie sny które się spełniają – czasem te sny (tzw. sny prorocze) są dosłowne a czasem (najczęściej) wymagają umiejętnej interpretacji. Nasuwa sie pytanie – kto zasługuje na jakie sny, kiedy się śni sny prorocze? Nie ma najmniejszych wątpliwości, że Allah decyduje, o rodzajach snów i osobach, które te sny śnią, ale można poczynić starania, aby otrzymać więcej lub wyłącznie dobre sny.

Postaram się odpowiedzieć na pytanie: jak zamienić złe sny na dobre oraz w jaki sposób można sobie zasłużyć na al-baszarat (dobre nowiny). Poniższy tekst został napisany za pomocą książki „Dreams in Islam”, autorstwa Maulana Imran Hosein (http://www.imranhosein.org/books/124-dreams-in-islam-.html).

Klasyfikacja snów w Islamie

 

1. Sny dobre, mile, przyjemne zwiastujące dobre nowiny zsyłane są od Allah (SWA);

2. Sny złe, ciężkie, straszne, wywołujące ból i niepokój pochodzą od szatana;

3. Sny będące sugestia i projekcją własnego umysłu, wywodzące się z naszego nafs (w tym przypadku brak jedno jednolitego stanowiska, czy ostatni rodzaj klasyfikacji wywodzi sie od Proroka (SAWS) czy od Ibn Sirin)

“Abu Huraira przekazał że Prorok (SAWS) powiedział:

Kiedy Godzina się zbliży, mało który sen wiernego będzie nieprawdziwy. Najprawdziwsza wizja będzie należała do tego który ma najprawdziwszą mowę, dlatego że wizja muzułmanina jest jedną częścią z czterdziestu-pięciu części; istnieją trzy typy snów: 1. ‚dobre’ sny które są dobrymi nowinami (buszra) od Allaha; 2. ‚zły’ sen  który powoduje ból jest od szatana; a 3. jest sugestią własnego umysłu. Więc ten kto widzi nieprzyjemny sen powinien zrobić modlitwę i nie powinien nikomu o tym śnie opowiadać; i (Prorok – SAWS) dodał „chcę widzieć kajdany (we śnie) ale nie lubię nosić naszyjnika, dlatego że kajdany są znakiem religijnej wytrwałości. Narrator dodał: Nie wiem czy to jest częścią hadisu czy słowa Ibn Sirina.”(Muslim, podobne w Bukhari)

Przekazał Abu Huraira: „Wysłannik Allaha (SAWS) powiedział: „(Dobry) sen prawowiernego to część czterdziestu sześciu części proroctwa” (Bukhari 6988)

“Abu Hurairah przekazał: Po zakończeniu porannej modlitwy Prorok (SAWS) pytał czy ktokolwiek widział jakiś sen, i dodawał: po mnie nic nie zostanie z proroctwa poza dobrymi snami.” (Muwatta, Imam Malick)

Sny dobre…proroctwa, wizje, przepowiednie

Szejch Abdul Ghani al-Nabulsi na początku swojej książki Ta’teer al-Anaam fi tafseer al-Ahlaam wymienił hadis Proroka (SAWS):  

„Ktokolwiek nie wieży w ‚dobre i prawdziwe’ sny (R’uja al Saliha) z pewnością nie wieży w Allaha ani w Dzień [Sądu Ostatecznego]”

Prorok opisał jakie sny należą najlepszych:

„Najlepsze ze wszystkich snów to te gdzie widzisz swojego Pana, lub swojego Proroka, lub swoich Muzułmańskich rodziców.”

Widzieć Proroka (SAWS) we śnie:

„Ten kto ujrzał mnie we śnie na prawdę mnie ujrzał, albowiem szatan nie może przybrać mojej postaci.”

Abu Hurairah przekazał że Prorok powiedział „Ktokolwiek mnie zobaczy we śnie, zobaczy mnie będąc obudzonym” (czyli, prawdopodobnie Proroka (SAWS) można zobaczyć poprzez wizję; wizje i sny są podobne do siebie.

Przekazał Abu Qatada: Prorok (SAWS) powiedział: „Kto ujrzy mnie (we śnie) ujrzy mnie naprawdę.” (Bukhari 6996)

Sny zle, mroczne sny…

Do tej kategorii zaliczamy omamy senne, sny, których się boimy, wywołujące w nas strach, przerażenie, ból. Złym snem może być sen, kiedy mężowi śni się, że żona go zdradza. Zsyłając zły sen, szatan bawi sie któremu, go (zły sen) zsyła. Pewnego razu ktoś powiedział Prorokowi (SAWS) o swoim śnie. We śnie ten człowiek ścigał swoją głowę tak jak by była odcięta. Słuchając opis Prorok (SAWS) się uśmiał i powiedział, że, kiedy szatan się z wami bawi podczas snu, nie opowiadajcie o tym śnie nikomu. (Muslim)

Przekazał Abu Qatada Al Ansari: „Słyszałem jak Wysłannik Allaha powiedział: ‚ dobry sen jest od Allaha a zły od szatana; zatem jeśli komuś z was przyśni się zły sen, który mu się nie spodoba, niech splunie w lewo i prosi Allaha o ochronę przed nim, aby mu nie zaszkodził’” (Bukhari)

W Islamie, zaleca si, wykonanie określonych czynności po przebudzeniu sie ze złego snu:

1. Nie dzielenie sie informacją o złym śnie z nikim,

2. Przed snem recytowanie ayatu Al-Kursi

zaleca się również, położenie się spać w stanie czystości rytualnej.

 Przekazał Abu Salama: śnił mi się sen, który przyprawiał mnie o chorobę, aż usłyszałem jak Abu Qatada mówił: „Mi również śnił się sen, który przyprawiał mnie o chorobę, aż usłyszałem jak Prorok mówił: „Dobry sen jest od Allaha, zatem jeśli ktoś z was ujrzy sen, który mu się podoba, nie powinien opowiadać go wszystkim lecz tylko tym, których kocha, a jeśli ujrzy sen, który mu się nie spodoba, wówczas powinien prosić Allaha ochronę  jego zła i od zła szatana, i splunąć trzy razy (w lewo) i nie powinien nikomu o nim mówić, wtedy mu nie zaszkodzi.” (Bukhari)

Pewien złodziej powiedział Muhammad Bin Sirin: „Kiedy idziesz spać recytuj Ajat-al-Kursi (2:255), bo wtedy stróż od Allaha będzie nad tobą czuwał, a szatan się do ciebie nie zbliży aż do wschodu słońca.”(Bukhari)

Sny wywodzące się z nafs

Czyli, sny pochodzące od naszego ja – są one wskaźnikiem stanu/zdrowia wnętrza osoby.

Niespełnione marzenia/chęci mogą zostać usatysfakcjonowane we śnie. Np. dziewczynka która często chciała zjeść loda z przejeżdżającej ciężarówki z lodami, której mamie ciągle brakuje pieniędzy na lody – z powodu ubóstwa. Wyśniona konsumpcja lodów może oznaczać, zaspokojenie określonego braku emocjonalnego, tęsknoty.

Mężczyzna który ma sny nt. złego seksualnego zachowania. Ten sam mężczyzna może wcale nie czynić tych złych uczynków – niemniej jednak przeżywa sny w których o nich wspomina. W tym przypadku sen jest lustrzanym odbiciem jego wewnętrznej rozwiązłości moralnego, nawet jeśli trzyma się reguł Islamu.

Sny i proroctwo

Doświadczenie Proroka (SAWS) wskazuje, że regularnie ukazujące się dobre i prawdziwe sny są znakiem coraz wyższych osiągnięć w rozwoju duchowym. Tę osiągnięcie (dobrych i prawdziwych snów) wydaje się być pozytywnym rezultatem wynikającym z tazkiyah (czyli, zmaganie w celu osiągnięcia czystości wewnętrznej).

Tutaj można się zastanowić na nad słowami Aiszy (ra), że: dla Proroka (SAWS) początek Boskiej Inspiracji się ukazywał za pomocą dobrych i prawych (prawdziwych) snów – podczas snu. Prorok nigdy nie miał snu poza gdy mu się okazał prawdziwy jak światło dzienne.”(Bukhari)

Jusuf (AS)

„Oto powiedział Józef do swego ojca: „O mój ojcze! Zobaczyłem jedenaście gwiazd i słońce, i księżyc;  widziałem je, jak mi wybijały pokłony.” On [Jakub (a.s.)] powiedział: „O mój synu! Nie opowiadaj tego widzenia twoim braciom, bo oni uknują przeciwko tobie podstęp. Zaprawdę, szatan jest dla człowieka wrogiem oczywistym! W ten sposób wybiera ciebie twój Pan i nauczy cię wyjaśnienia wydarzeń;”

Jusuf (as)- osiągnie sukces

jedenaście gwiazd- bracia Jusufa (as)

słońce i księżyc – rodzice

Z tego wydarzenia możemy wyciągnąć kolejne wnioski:

a) Jakub (as) zinterpretował sen

b) Jakub zrozumiał że wrogo nastawieni synowie też są w stanie zinterpretować sen

c) czyli religijni i nie-religijni ludzie są w stanie interpretować sny – stąd ostrzeżenie

Prorok (SAWS) powiedział „Dobre sny pochodzą od Allaha, więc jeśli ktoś z was widzi coś przyjemnego nie powinno się tego opowiadać nikomu poza osobą którą się kocha…” (Muslim)

Mama Musy (a.s.)

Sytuacja Mamy Musy (AS) – Faraon chciał egzekucji wszystkich nowo narodzonych Izraelskich chłopców.

Schowała Musę (AS) aż dostała wahi (inspiracja) od Allah:

„‚I objawiliśmy matce Mojżesza: „Karm go piersią, a kiedy się będziesz obawiać o niego, to wrzuć go w morze! Nie obawiaj się i nie smuć! My go tobie zwrócimy i uczynimy go jednym z posłańców.'” (Koran 28:7)

„‚Wrzuć go do skrzyni, potem wrzuć go w morze i niech morze wyrzuci go na brzeg. Niech zabierze go Mój i jego wróg!”‚ (Koran 20:39)

Sny budujące samopoczucie i morale

Sen potrafi podbudować morale, zmotywować do działania, pozytywny, dobry sen motywuje do działania i może mieć znaczenie wagi strategicznej, z racji na rodzaj objawienia sennego.

„Mieliście już znak  w dwóch oddziałach, które się spotkały: jeden oddział walczył na drodze Boga, a drugi pozostał niewierny. Ci ostatni widzieli na własne oczy, że tamtych było dwukrotnie więcej. Lecz Bóg wspiera Swoją pomocą tego, kogo chce.” (Koran 3:13)

„‚Oto we śnie pokazał ci ich Bóg niewielu. Jeśliby On pokazał ci ich wielu, stracilibyście odwagę i sprzeczalibyście się w tej sprawie. Lecz Bóg  dał uspokojenie: przecież On wie dobrze, co jest w piersiach (sercach)!  I oto On pokazał wam ich, kiedy spotkaliście się, jako nielicznych w waszych oczach, i podobnie pomniejszył was w ich oczach, aby móc rozstrzygnąć sprawę, która się miała dokonać. Do Boga powracają wszystkie sprawy!'” (Koran 8:43-44)

Traktat Hudajbija

Doskonałym przykładem snu o znaczeniu strategicznym jest sen jaki Prorok (SAWA) otrzymał od Allah, w chwili gdy muzułmanie wygnali Żydów z Mediny i skoncentrowali sie w Khaibar. Istniało duże prawdopodobieństwo, ze osłabieni Żydzi zawrą sojusz z Quraish, a to mogłoby oznaczać, że jeśli muzułmanie zaatakowaliby Khaibar, to Quraish ruszyliby na podbój Mediny. Nie atakując Khaibar, muzułmanie również mogliby znaleźć sie w trudnym położeniu. Odpowiedź i rozwiązanie sytuacji przyszło do Proroka (SAWA) we śnie. Strategiczne posunięcie – odprawienie Omry.

„Bóg uczynił prawdziwym dla Swego Posłańca widzenie prawdy: „Wy wejdziecie z pewnością bezpieczni do świętego Meczetu, jeśli Bóg zechce, z ogolonymi głowami i przyciętymi, nie obawiając się. On wiedział to, czego wy nie wiedzieliście, i przygotował, obok tego, bliskie zwycięstwo.'” (Koran 48:27)

Jak się zachować, kiedy ktoś mówi że widział sen

Adab (czyli, Islamskie zachowanie) w momencie gdy ktoś powie „Miałem sen” i chce go opowiedzieć to powiedzenie: Khair inshAllah (oby Allah chciał że to są dobre wieści).

Jak zasłużyć na dobre i prawdziwe sny

1. Upewnij się,  że Twoje życie przebiega zgodnie z zasadami Allaha

2. Usunąć ze swojego życia nienawiść, poczucia satysfakcji niepowodzeń innych osób, chciwość, bezwstydność seksualna

3. Praktykuj: post i dodatkowe modlitwy nocne

4. Wypełnić swoje serce miłością wobec tych wszystkich których Allah kocha.

5. Ustal tryb swojego dnia w taki sposób żeby brać małą drzemkę w popołudniu.

6. Żyj i jedz zdrowo:  kolację przed lub po Maghrib, albo powinien kompletnie zrezygnować z cięższego posiłku (na noc), uprawiaj sporty

7. Wysypiaj się

8. Recytuj sury al-Falak,  sura an-Nas przed snem, dla ochrony przed złem: Przekazała Aisza: kiedy Prorok (SAWS) szedł do łóżka, wydmuchiwał w swoje ręce recytując Mu’awidhat (Sura an-Nas i Sura al-Falak) potem ocierał rękoma swoje ciało” (w innych wersjach też pisze że Prorok wycierał całe swoje ciało)

9. Kładź się spać zachowując czystość rytualną

10. Spij na wszak lub prawym boku

11. Proś Allah (SWA) o dobry sen (szczerze). Osoba proszącą doświadczy głębokiego snu w pierwszej części nocy. Abdullah ibn Umar (ra) zrobił dokładnie to:

Przekazał Ibn Umar: Towarzyszom Wysłannika Allaha (SAWS) śniły się sny za życia Wysłannika Allaha, które opowiadali Wysłannikowi Allaha. Wysłannik Allaha wyjaśnił je, tak jak zażyczył sobie Allah. Byłem wtedy młodzieńcem i mieszkałem w meczecie dopóki się nie ożeniłem. Powiedziałem sobie:, „Jeśli jest we mnie, choć trochę dobra, ujrzę również to, co widzą ci ludzie.” Więc kiedy kładłem się do łóżka pewnej nocy, powiedziałem: „Allahu! Jeśli widzisz we mnie, choć trochę dobra, ześlij mi dobry sen.” Kiedy byłem w tym stanie, przyszli do mnie (we śnie) dwaj aniołowie. Każdy trzymał w ręce maczugę z żelaza, i zabrali mnie obaj do Piekła, a ja znajdowałem sie między nimi i prosiłem Allah: „Allahu! Proszę Cię o ochronę przed Piekłem.” Potem ujrzałem przed sobą innego anioła, który trzymał maczugę z żelaza w dłoni. Powiedział mi: „Nie obawiaj się, będziesz doskonałym człowiekiem, jeśli odmawiać będziesz więcej modlitw.” I zabrali mnie i zatrzymali na krawędzi Piekła, a zważcie, wyglądało ono w środku jak studnia i boczne słupy przypominały jak słupy przy studni; a przy każdym słupie stał anioł trzymając maczugę. Ujrzałem w nim wielu ludzi zwieszonych do góry nogami z żelaznymi łańcuchami, i rozpoznałem wśród nich niektórych mężczyzn z plemienia Kurajszytów. Potem (aniołowie) zabrali mnie na prawą stronę.

Autor: Hubert Olszewski

Egipt Rewolucja

In Uncategorized on Marzec 24, 2011 at 11:13

 Państwo bezprawia utrzyma się godzinę, państwo prawa przetrwa do końca czasów

„To jest działanie Boga, który uczynił doskonale każdą rzecz. Zaprawdę, on jest w pełni świadomy tego, co wy czynicie” (Mrówki : 88)

Ile razy szukam znaczenia i sensu zachodzących zdarzeń, kiedy czytam prognozy tego, co może się zdarzyć, nieodmiennie dochodzę do wniosku, że nikt nie jest w stanie przewidzieć, w jakim kierunku rozwinie się dana sytuacja. Rzeczywistość jest dziełem Boga, które istotnie różni się od ludzkiej pracy, objawia się w niej doskonałość i zamysł boży. „Są plany ludzi, a są też plany Boga. A Bóg jest najlepszy z organizatorów” (Łupy wojenne 30). Chodzi mi o rewolucję, rewolucję w Egipcie. Słowo „rewolucja” w języku arabskim tłumaczy się jako Thawra, co w skrócie oznacza wybuch gniewu, który ludzie czuli już tak długo, ale nie dojrzała jeszcze myśl o buncie przeciwko kłamstwu i korupcji. Eksperci rozważali wiele możliwych scenariuszy, które mogą się zdarzyć w nadchodzących latach, powstawały książki o tym, dlaczego ludzie nie buntują, a ludzie wierzyli, że serce może bić, nawet gdy obumiera. I nagle Bóg pokazał wszystkim muzułmanom, że wola Stwórcy decyduje o Jego stworzeniu. Wszystko zaczęło się w Tunezji, czerpiąc ze wspomnień o Qaraween, okresie w którym rozkwitła wspólnota muzułmańska, dokonano pierwszego podboju Sycylii i wyruszono na podbój zachodniej Afryki, a w dalszej kolejności Andaluzji, miejscu narodzin i wzrastania Ebn Asad El
Furata zdobywca Sycylii i Szejka Abuda Allah Yassina, o którego znakomitych dziejach mówi wiele ksiąg, jak jeden człowiek może ożywić ducha islamu w sercu Afryki Zachodniej. Dzięki jego działaniu powstało jedno z największych państw muzułmańskich, ustalono stan Al-Murabtin który uratował Andaluzję w wielkiej bitwie z Al-zalakka. Minęły stulecia i przed naszymi oczyma spełnia się werset Boga. „Jeśli boli was jakaś rana, to podobna rana boli innych ludzi. Takie dni zmieniamy kolejno wśród ludzi, żeby Bóg poznał tych, którzy wierzą, i wziął spośród was świadków – a Bóg nie kocha ludzi niesprawiedliwych” (Rodzina Imrana 140). Rządy w Tunezji sprawowali najgorsi i najbardziej okrutni wrogowie Islamu spośród wszystkich totalitarnych dyktatur, jakie znajdywały się u steru władzy w krajach muzułmańskich. Tunezja ogniskowała wszystkie najgorsze cechy tych systemów, począwszy od pierwszego prezydenta Bu Requiba, z którego nakazu zdzierano kobietom czadory na ulicy, poprzez jego następcę Zein Al-Abdina, które imię w dosłownym tłumaczeniu oznacza najlepszego z wyznawców, ale biorąc pod uwagę jego działalność, monża go raczej nazwać czcicielem szatana. Zrobił to, czego nie uczynił żaden muzułmański władca we współczesnej historii, podeptał zasady Boga, nakazując aresztować mężczyzn i kobiety, którzy szli modlić się do meczetów i poddawał ich nieludzkim torturom. Jego trwające 23 lata rządy przyniosły niespotykane wcześniej prześladowania muzułmanów, a kiedy w końcu naród zbuntował się, zbiegł z kraju jak tchórz, zostawiając majątek i władzę, aby uratować życie.

Dało to sygnał wszystkim uciskanym muzułmanom, aby podążyć za przykładem Tunezji, i zbuntować się przeciw agresorowi. Egipcjanie zrozumieli ten przekaz i 25 stycznia, przypomnieli sobie przesłanie naszego Proroka Mahometa „Błogosławieństwo i Pokój z nim” „Jeśli ludzie są świadkami przemocy, i nie powstrzymują agresora, Stwórca spuści na nich całą jego karę”. Ludzie uwierzyli, że nadejdzie dzień, w którym nie pozwolą agresorowi niszczyć kraju i narodu. Mówi się, że 25 stycznia odnowił oblicze Egiptu, który jest teraz zupełnie innym państwem. Zmieniły się obyczaje, pojawiła solidarność międzyludzka, pogłębiła się wiara. Ludzie zdają sobie sprawę, dlaczego tyran rządził nami przez 30 lat. Odpowiedź znajduje się w Koranie. „I Faraon ogłosił wśród swego ludu, mówiąc: „O ludu mój! Czy nie do mnie należy królestwo Egiptu, jak i te rzeki, które płyną u moich stóp? Czy nie widzicie? 52 Czy ja nie jestem lepszy niż ten, który jest biedakiem i zaledwie umie się jasno wyrazić? 53 Dlaczego nie włożono mu bransolet ze złota albo dlaczego nie przyszli z nim aniołowie
jako jego współtowarzysze?” Prorok Mahomet (Pokój z Nim) stwierdził natomiast: „tacy jacy jesteście, takiego macie władcę”. Innymi słowy, władca odzwierciedla cechy swojego narodu, i jest taki, jaki jest jego naród. Jeśli faktycznie nastąpił upadek obyczajów, to po 25 stycznia ludzie uświadomili sobie swoją przemianę, wraz z którą musi zmienić się władza, co w istocie miało miejsce, dzięki temu, że ludzie wierzyli w możliwość zmiany i zanosili prośby o nią do Boga.

Co przede wszystkim warto zauważyć w tej rewolucji, Bóg ochronił ją i oczyścił ze wszelkich podejrzeń o nieuczciwą ingerencję ze strony grup, które mogą mieć własne cele, rozbieżne z racją narodu egipskiego. Od pierwszego dnia, kiedy wezwano do rewolucji, zwierzchnik koptyjskiej cerkwi w Egipcie odżegnał się od udziału w niej i wezwał wspólnotę chrześcijańską do bojkotu rewolucji. Bractwo Muzułmańskie odmówiło udzielenia rewolucji swojej nazwy, tak samo zdystansowali się muzułmańscy Salafici, chociaż jeden z ich młodych braci zginął w wyniku tortur z rąk siepaczy Mubaraka. Szereg innych organizacji również odmówiło udziału. W dalszej kolejności, kiedy doszło do starć między ludźmi a tajną policją i jej bojówkami, liczba śmiertelnych ofiar sięgnęła trzystu osób, a stacje telewizyjne pokazywały całemu światu obrazy brutalności i okrucieństwa reżimu Mubaraka przeciw niewinnym obywatelom, ludzie zwrócili się z apelem do armii, aby wojsko podjęło interwencję i przejęło władzę przy ogólnonarodowym poparciu, żołnierze jednak odmówili i wybrali lojalność wobec Mubaraka, nie zaś wobec społeczeństwa.

Miliony wyznawców prosiły Boga o interwencję armii, aby wojsko wsparło ludzi, nie wiedzieli jednak, że wszystko, co się działo, pochodzi od Boga. Stanowiło to próbę cierpliwości dla wiernych muzułmanów, chroniło rewolucję przed ingerencją innych podmiotów, które mogły przypisać zwycięstwo sobie, a nie ludziom, aby ludzie uwierzyli, że mogą odnieść zwycięstwo bez poparcia z zewnętrz, że są w stanie samodzielnie do tego dojść. I udało się. 11 lutego Mubarak ostatecznie zbiegł z kraju, i to było najlepsze zwycięstwo nieuzbrojonych mężczyzn i kobiet. Zdaniem ekspertów rewolucja w Egipcie jest być może najlepszą rewolucją, jaka dokonała się w całej historii ludzkości. Jak stwierdził Silvio Berlusconi, premier Włoch: „nic nowego o Egipcie, Egipcjanie właśnie stworzyli historię jak zwykle”. Jens Stoltenberg, premier Norwegi powiedział: „Dzisiaj wszyscy są Egipcjanami”, Heinz Fischer, kanclerz Austrii: „Egipcjanie są najlepsi na świecie i zasługują na pokojową nagrodę Nobla”, David Cameron, brytyjski premier: „Powinniśmy nauczać egipskiej rewolucji w naszych szkołach”, a prezydent Stanów Zjednoczonych, Barak Obama: „Musimy wychowywać dzieci, aby były jak egipska młodzieży „, i wreszcie CNN: „po raz pierwszy w historii zdarza się rewolucja, po której następnego dnia są czyste ulice”. Ale to co Bóg mówi, jest cenniejsze i bardziej trafne: „Być może, czujecie wstręt do jakiejś rzeczy, choć jest dla was dobra. Być może, kochacie jakąś rzecz, choć jest dla was zła. Bóg wie, ale wy nie wiecie.” (Krowa 216). „Człowiek wzywa zło, podobnie jak wzywa dobro; człowiek jest zawsze popędliwt.” (Podróż nocna 11) . W czasie rewolucji, gdy muzułmanie modlili się, egipscy chrześcijanie chronili ich przed bandytami, a następnie chrześcijanie modlili się otoczeni przez chroniących ich muzułmanów. W Egipcie mówi się teraz, że za czasów rządów Mubaraka w ciągu 30 lat udało się pokazać nasze najgorsze cechy, a teraz w trzy tygodnie byliśmy w stanie pokazać to co w nas najlepsze.

Autor: Hesham Mohamed

Tłumaczenie: Marcin Ciszewski